Dan pak je de handschoen op om vanuit de politieke arena dit stevig aan de kaak te stellen. NLBeter is daarvoor bij uitstek de best gekwalificeerde nieuwe politieke partij.

Het Nederlandse zorgstelsel is een financieel gedreven systeem geworden, waar niet de mens maar de marktwerking centraal is komen te staan. Hierdoor is financieel belang (korte patiëntcontacten, wisselende behandelaars, tijdrovende controlesystemen) verheven geraakt boven persoonlijk contact waarin de patiënt gezien en gehoord wordt en niet weggewerkt hoeft te worden in een knellende declaratiecode. Een herziening is nodig en de nieuwe politieke partij NLBeter kan en wil de steigers opzetten om mee te helpen het zorgsysteem te renoveren.

“Laten we maar beter teruggaan”; stelde recentelijk een vriend van mij voor toen we wandelend in een onbekend bos niet meer precies wisten waar we waren aangekomen en het langzaam schemerig werd.
Ik moest hieraan denken toen ik mijn gedachten over het Nederlandse zorgstelsel liet gaan. Nadat in 2006 het marktdenken ingevoerd werd was het de vraag waar dit toe zou leiden. Nu mag gesteld worden dat het beloofde land nooit is bereikt. Sterker, we zijn onderweg de weg behoorlijk kwijtgeraakt maar de dwingelandjes uit de politiek, de ingesleten gedachtevorming en de realiteit van de machtige zorgverzekeraars weigeren een pas op de plaats te maken om tot herbezinning te komen. Beleidssystemen zijn geneigd om blind voort te gaan op de ingeslagen weg en een oplossing te vinden in divergerende mogelijkheden in plaats van terug te keren naar waar ze vandaan kwamen. Een concreet en actueel voorbeeld hiervan is de vervanging van de wet Bopz door invoering van twee nieuwe wetten t.w. de wet zorg en dwang (Wzd) en de wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz) per 2020.

Momenteel zijn vooral de ggz en verpleeghuizen, voor wie deze wetten zich doen gelden, samen met vele zorgprofessionals druk bezig – zo goed en kwaad als dat kan – de beide wetten in de praktijk in te passen en uit te voeren. Dit is zo’n complexe en tijdrovende taak dat ondersteuning door externe coachende instanties, beroepsverenigingen en opleidingsbedrijven nodig is. Iedereen is het erover eens; het is een draak van een wet. Waarna het verzuchtende vervolg is: “maar we moeten het er mee doen”. En weer worden professionals met een zweem van wantrouwen weggejaagd uit het directe patiënten werk, om in een wirwar van wetteksten, bureaucratie en administratie hun opgelegde taken uit te voeren. Ze zien ondertussen door de bomen het bos niet meer. Dit perverse spel wordt door de IGJ prima meegespeeld en de minister van volksgezondheid sluit de ogen en oren voor de bestaande professionele weerstand en reageert niet meer op brandbrieven vanuit het werkveld. Wat een bizar schouwspel.

Van wantrouwen kun je niet genoeg hebben zo lijkt de huidige politiek nog steeds te denken, dus kennen beide wetten vele checks, drempels, controles en sancties met de clientvertrouwenspersoon erbij als nieuwe ‘speler op het toneel’. De samenwerking tussen b.v. de psychiater en de specialist ouderengeneeskunde wordt ondertussen ernstig op de proef gesteld zonder dat daarbij enige vorm van ‘winst’ naar de belangrijkste personen gaat: de patiënt, partner en familie.

Hoe kan dit beter? We zullen moeten stoppen met de doorgedraaide marktwerking in de zorg, afscheid moeten nemen van het systeem met meerdere zorgverzekeraars – momenteel wel 10 in aantal – en gaan werken aan het terugdringen van de macht van bestuurders, dure (interim) managers en zorgverzekeraar welke tot op inhoudsniveau is doorgewoekerd. Met daarbij de grootste inzet voor het herstel van het intrinsieke vertrouwen in de (zorg)professional en het faciliteren van deze bevlogen professionals. Zodat zij met hun kennis en kunde daadwerkelijk de patiënt als mens weer centraal kunnen stellen.

Laten we de Nederlandse gezondheidszorg verbeteren, stem daarom op NLBeter!

Meindert Bolt, specialist ouderengeneeskunde uit Nieuw Beerta
7e plek op de kieslijst van NLBeter

Vond je dit interessant? Deel het!