‘Dag allemaal, ik ben Jessica en ik ben jullie nieuwe manager bedrijfsvoering’. Jessica is nog geen dertig jaar oud en straalt veel ambitie en goeie bedoelingen uit. Zoals ze zelf zegt: ‘ik heb er zin in’.

Wij van de werkvloer hebben echter geen zin in Jessica. Als professional worden we toenemend verstikt door almaar groeiende managementlagen waarvan niemand meer begrijpt wat de toegevoegde waarde is. Naast Jessica ‘bedrijfsvoering’ zijn er op de werkvloer talloze andersoortige managers met nietszeggende titels: teammanager, lijnmanager, manager inhoud, manager zorg, een projectmanager en niet te vergeten de algemeen manager.

Natuurlijk hebben we als professionals krachten nodig die zaken regelen waar wij geen tijd voor hebben of niet voor zijn opgeleid: roosters, scholing, kwaliteitseisen en financiën. Maar inmiddels hebben we te maken met een systeem waar we het optimum al lang voorbij zijn en het in stand houden van deze soort een doel op zich is geworden, waardoor allerlei onzinfuncties als paddenstoelen uit de grond schieten. Om het eigen bestaansrecht wat op te tuigen worden er eindeloze teammiddagen georganiseerd en zitten we als professionals uren te vergaderen en naar whiteboards te turen.

Wij als zorgprofessionals zeggen het dan maar eens heel eerlijk: al die managers zijn een ramp…

Lees dit artikel verder op ThePostOnline

Vond je dit interessant? Deel het!